dimanche 25 janvier 2009

una tempesta? una tarta ?

la tempesta es passada, ai pas pogut prenelo tren per dintrar a l'ostal. urosament ai una amiga que m'a aculhida a l'ostal. escasença per charrar, aviam pas res mai de faire a despart d'agachar los arbres se clinar.
ça que là pensàvem que bufava pas coma o disian a la radio!! alara, partiguèrem e sus l'autorota èra coma una jornada normala amb de vent, i avia pas los trucks costumièrs.
tanlèu arribadas a Sete, aqui òc, sentissiam lo vent passar jos la veitura, la calia tener per s'envolèsse pas.
una tarta al chocolat nos esperava a l'ostal, cal totjorn recompensar los aventuriers.

dimanche 18 janvier 2009

la bugada, question d'educacion

vaqui l'annada novèla mas i a de causas que cambian pas. se cal totjorn organizar dins l'ostal. aquò es quicòm: un exemple es la bugada: ièu, a l'ostal m'an aprés que se fasia pas quand ièu, vòli mas al moment que podràs metre los vestits defòra, me cal aprofiechar del vent, del solelh e l'ivèrn de las oradas que es mai caud. ( 4 oras del ser es ja tròp tard)

Me cal tanben fa mèfi a çò que bugadi, que las caucetas ròsas n'ai de besonh diluns, es una obligacion puèi que las vòli cargar!!!! e vai te quérre me cal metre la maquina mentre que ièu voliai passar la dimenjada tranquilleta e doblidar las obligacions de l'ostal.

e aprés es pas acabat, tot es sec, mas pensi a las collègas, e tanben als collègas que van agachar se soi encara polida.. e se soi pas plan alisada: marca mal passeja!!

alara me cal trapar a la tele lo programa que pòdi "agachar" darrier la tauleta d'alisar. pas aisit: urosament Marcel Rufo ( mon idole!) fa una emission que pòdi escotar que sembla de la radio. çò que ditz lo meti pas en pratica qu'ai pas d'enfant mas o disi als amics, amigas que me parlan d'eles e dels mainatges que son de mai en mai dificiles de manejar....

alara merce a la bugada pòdi educar los enfants!!!!!

jeudi 1 janvier 2009

bona annada

bona annada a totes. es arribada l'annada que vau cambiar de decenia, me cal esperar lo mes de novembre per aquò!!!

cap d'an es totjorn un moment que pensi al temps que passa, al vielhum, e mai se sabem qu'avem pas la causida fa totjorn quicòm de se dire que finirem per aver un atge avançat(coma se ditz ara)
coma ai mal d'esquina de longa compreni de mai en mai çò que vòl dire vielhir.

fa pas res bona annada e plen de projèctes amoroses per totes

samedi 27 décembre 2008

los presents suspresas

me fa plàser aqueste periode de faire tant de presents als autres, e a ièu tanben. De còps dins l'annada resisti a las crompas en me dire que me ne pòdi passar, que n'ai pas de besonh vertadièr.
Aqui per la fin de l'annada, es lo moment de faire los presents alara me fau plàser. çò qu'aimi mai es de donar e de donar, e de veire los uèlhs de l'autre content de dobrir lo paquet.

lo problèma arriba quand fas un paquet que li a pas agradat, que comença de plorar de decepcion. son plàser es pas a l'unisson del meu. cossi faire? un decebut pas la pena de deceure l'autre tanpauc. sorire crispat per dire merce plan. cortesia.

ara, tre lo lendeman, te'n vas sus la tela per vendre lo paquet que vòles pas...mens de chi-chi, mas autant de saber- viure dins la familha.

lundi 22 décembre 2008

les plages d'agnès

sabiai pas que s'apelava arlette perqu'èra nascuda en Arles. Sabiai pas tanpauc qu' avia viscut amb jacques Demy, e que l'actor Mathieu Demy èra son dròlle.
Aquò es la partida people del documentari, a costat d'aquò ia lo trabalh de l'imatge. comentat per Varda, sap explicar çò que fa. un dels films que foguèt un fracàs ne prenguèt las còpias e ne faguèt de parets d' una cabana. dedins te ditz que se sentis al mitan de çò qu'es lo cinema.

2 oradas per veire un trabalh estetic interessant sens te faire cagar, un film de veire.

dimanche 14 décembre 2008

laurent gaudé

Mardi 9 decembre 08 Médiathèque: rencontre avec Laurent Gaudé.
Je suis tout d'abord surprise par sa loude tignasse. d'ailleurs il y passera les doigts plusieurs fois comme dans une forêt. cheveux plutôt blancs. Avec ce qu'il écrit on croirait un homme plus vieux, avec pas mal de recul et de sagesse.
Il présente un nouveau livre: La porte des enfers. Une histoire croisée autour de la vengeance; des tueries pour en laver d'autres.

en l'écoutant je me dis que peut-être il a des réponses à la spirale infernale de la violence. Comment arrêter sans que celui qui ne tue pas ne paraisse lâche? Comment peut il paraître plus fort que l'autre sans s'adonner à cette règle infernale?

La journaliste l'interroge sur la mort et le deuil qui frappent les familles. Ici, un enfant victime d'une balle perdue. Il avoue qu'il n'avait pas mesuré l'ampleur de ce questionnement: se relever d'un deuil, conception de l'après-mort et evidemment opinion surla religion. ex: le personnage descend dans les enfers que peut il y voir?
Après toutes ces reflexions, il a prévu que son ami le comédien lise une nouvelle de ce qu'il écrit en ce moment. une gourmandise pour l'éditeur, un tème qui le préoccupe pour l'écrivain; et pour le lecteur? 25 mn de phrases upper cuts. Les attentats qui tuent en Sicile le truand et le juge Falcone, raconté au futur. l'histoire est encore plus implacable.
Un long monologue sur l'intérêt de l'engagement, l'intérêt de provoquer et de briser la loi jusqu'à en mourir. Deux réponses:
au nom de la Sicile qu'on ne peut pas laisser à des mains qui la détruisent. Le territoire pour expliquer ce qu'il est, comme base de son identité.
L'action en accord avec ce qu'il est, il est fier de se regarder dans la glace parce qu'il se reconnaît.
alors oui, il va mourir. Mais la mort fait partie de la vie. L'explosion se produit à la sortie de l'appartement de sa mère. Il lui a rendu visite car il ne l'avait pas vue depuis si longtemps pour la proteger. en fait, protection de rien du tout mais malheur d'une mère privée de son fils. Il meur en bon fils qui n'a négligé aucun des siens; ses enfants sont encore vivants.
Il meurt en bon sicilien. Il meurt droit dans ses bottes, avec une vie en accord avec lui-même.

Après une lecture pareille personne n'a pris la parole. deceprion pour lui? Quel moment pour nous!

mardi 9 décembre 2008

AH NOEL

les marchés de Noël sont installés partout. recette: tu te promènes devant les stands, tu regardes l'inspiration vient. tu imagines qu'untel serait content de l'avoir tu achètes et voilà tes cadeaux de Noël sont faits.

ton porte-monnaie est plus léger mais faut savoir ce qu'on veut!!!!

dimanche 7 décembre 2008

BD

Dempuèi qualques setmanas me soi mesa a legir de BD. quicòm d'important per ièu que n'aviai pas jamai legit. per ièu, èra de mal comprene lo sens entre las bofigas e los dessenhs... aquò o disiai pas pr'amor d'un sentiment vergonhos. (sus aqueste ordenador sabi pas ont son los accents)
a la mediatèca preni las noveltats e ia descobèrt d'istòrias tarriblas. Per exemple los dessenhs capitats de nadaires dins una piscina, se sòna "le goût du chlore".
Autra descobèrta la dessenhaira Vanyda que conta la vida vidanta dins un immòble pichòt. A un moment un personatge s'alestis una tassa de tè, plan realista e agradiva: lo legeire pòt partejar lo plàser del tè.

n'ia agut maitas de mai politicas coma "chroniques birmanes", d'etnografica coma " les aventures du rabbi Harvey"

vau contunhar a legir...

samedi 6 décembre 2008

Max e Roland

Ièr de ser ai escotat Roland Pecout parlar de l'òbra de Max Roqueta. L'ai legida e tornada legida, alara pensavi de passar un moment longuet. E BEn non auriai degut faire fisança als tèxtes de Max Roqueta... E auriai degut fisar lo biais intelligent de Pecout de los presentar.

Foguèt un cabuç dins las frasas, los mots e lo ritme. d'emocions que èra un plàser de las tornar trapar. Pecout empleguèt tanben de mots polits, justes: un exemple parlèt de densitat e de sobrietat en luòc de tragedia, de beutat, de complexificitat.

Me soi regalada, lo public tanben que iavia pas de bruch pendent la conferéncia.

merce encara e aqueste matin ai enveja de legir encara los tèxtes.

samedi 29 novembre 2008

reprise

vaqui qu'ai trobat lo temps e l'ordenador per escriure tornar. ai petat l'ordenador e es pas encara reparat.
Ai una fòrça de paciéncia granda, en fach ai tirat una linha en dire que lo tornarai jamai utilizat aqueste.

Espèri qu'anatz veire que veni d'escriure!

jeudi 8 mai 2008

debat a la francesa

un debat al parliament. enfin!! cambiament de l'article 2? una lei?
de discors de cada costat de l'emicicle. totes per demandar la reconeissença, totes d'acòrdi per dire qu'èra en mai , que i aviá pas cap de menaça per la cultura e la lenga francesa. totes per dire que se deviá ensenhar, que l'Estat deviá sostener quitament donar d'argent perque la transmission familiala se fa pas mai . 3 oras e mièja de parladissas positivas per de deputats que portavan las idèas enfin compresas. A la fin, 7 oras del vèspre Christine Albanel ministre de la cultura que respond
-que França pòt pas ratificar la charte européenne que l'apilcacion al maximun costariá tròp a l'estat e en mai seriá contre la constitucion.
-que l'ensenhament pòt pas èsser obligatòri
- que de dispositius existisson ja, que dins l'encastre d'una lei, los cal repertoriar
e prepausar de mesuras concretas.

tres oradas per una lofa, la paraula dels deputats mespresada: siatz contents vos avem autorizats a parlar mas podem pas avançar mai! tot aquò per una lofa!!!!

que de decepcion!

jeudi 1 mai 2008

primièr de mai

un ramelet de campanetas? Mai qu'aquò !! passegèri dins lo campèstre qualques kilometres en veitura? a patas?
e non a velò!!!!!!!!
per ièu, aquò es quicòm !! ai pas la costuma d'i montar sul velo!
aviái capitat de lo petar per l'utilizar pas mai. mas vaqui que lo reparator me l'a redreiçat. disiái qu'èra pas pro equipat: e ben visita a Decathlon e lo vaqui amb la panièra davant e lo pòrta paquets darrièr.

Pas mai d'excusas e me cal montar. un pichon dotzenat de quilometres, pas grand causa mas per ièu, ai fach d'espòrt per la jornada. ai pres la calor pendent 2 oradas. es ja quicòm.

ara los pompilhs, sabi ont son!!

lundi 28 avril 2008

mal d'esquina e nebodet

fa qualques setmanas qu'ai mal d'esquina: impossible de demorar quilhada mai de 5 minutas, e assetada encara mens.
devi dire que dempuèi 5 ans , me soi avisada qu'èra psicosomatic. alara amb coratge, quand m'arriba ensagi de veire lo problèma en fàcia e arribi d'apasimar la crisi.
aqueste còp, impossible la causa s'amagava plan dins mon subconscient! al punt qu'ai degut demorar al lièch per 3 jorns, sul conselh del metge. cerca que cercaràs! trapavi pas la solucion.

per las vacanças me soi ocupada pel primièr còp de mon nebodet de 18 meses ara ( n'aviái ja parlat)
una amiga es venguda a l'ostal m'ajudar, anèrem a la platja, a la piscina. aqueste pichòt, li agrada plan lo banh a l'ostal e a la piscina voliá pas mai partir. sap dire de non amb lo cap. (parla pas encara).
una autra amiga m'ajudèt a li faire manjar qualques verduras que las vòls pas amb la maire.
enfin, èri pas soleta, abandonada amb un pichonet que m'auriá maltratada....

vaquí, avetz endevinhat, lo mal d'esquina es partit solet!

lundi 24 mars 2008

relacionel

aquò me tafura que la vertat existisca pas. Cadun la sieuna, cada vertat relativa e veraia per aquel que o pensa. ièu compreni pas que la vertat absoluda existisca pas. cadun son biais de veire un eviniment sota una angla precisa e incompleta. aquò dins l' abstrach me pòt gaireben pareisser acceptable.
mas dins la relacion amb los autres es quicòm de malaisit d'explicar e mai que mai d'experimentar.

soi a ajudar una collèga jove, e maites creson que cerqui a me faire remarcar, que vòli un estatut particulièr! quina bestièsa!!!! ajudar qualqu'un que o demanda, que n'a de besonh aquò se fa pas. Perque se fariá pas ? a gratis aital! sens esperar quicòm de particulièr....
e ben, non, soi piòta! aquò jòga contra ièu!

degun pòt pas creire que siá la vertat, degun reconeis pas l'eveniment per çò que se vòl èsser!

vendredi 22 février 2008

amoureux

être amoureux de quelqu'un c'est faire le deuil de toutes les autres histoires qui deviennent impossibles.