se parlar

sembla aisit de parlar al mond, li sorire, galejar e subretot d'abordar pas de subjèctes tròp serioses perqu'engimbren pas de garolhas e mai pichòtas.
aital, totes te dison que sès simpatic(a)! la question es de saupre se te coneisson vertadièrament.
Vòli pas dire que la garolha es necessària, per tota relacion amicala o amorosa o de trabalh. ça que là, se cal dire las causas talas coma las pensam, de còps explicitar los actes que fasèm. l'autre compren pas totjorn l'objectiu que ia darrièr.
nos demanda tanben d'èsser capable de se pausar la question per saupre perque fasèm quicòm e de trapar la bona rason que de còps que ia, la responsa nos es defavorabla. Mòstra que s'enganam dins nòstras pensadas, dins nòstras accions. La fiertat personala , te pren aquò sul morre, fa pas tròp plàser....
es pas grèu, perque l'autra te trapa encara melhor d'aver lo coratge de reconeisser de causas aital. te fa melhor fisança quora li dises que sus un sicut tos limits son tocats e que bolegarà pas .
ièu trapi que aquò dona un sens a la vida... se parlar "pour de vrai"

La pression

Ai decidit de faire tombar totes los trabucs que m'empachan de trabalhar coma voldriái. La perfeccion es una empacha gròssa, te lèva l'enveja de començar quicòm puèique serà pas jamai perfièch.
Pensi que me cal agradar a tot lo mond, que devon èsser contents de çò que fau e aital m'aimaràn( a la gròssa de segur). lo refús absolut de decebre los autres, aquò me fa dintrar dins de consideracions que s'acaban pas jamai.
çò mai complicat es qu' es pas dins la tòca de faire plàser a mon "ego", es pas dins una corsa a ausir los compliments dels autres per ièu, es realament per facilitar la vida dels autres, per los rendre mai "uroses".
Es aquí que me soi embarrada soleta dins una vision falsa dels rapòrts als autres, qu'espèran pas tant de ièu, qu'an pas besonh de ièu per capitar lor vida.
Pel trabalh, trabalhar ensèms es que cadun faga sa part pichona o mai gròssa, que la FAGA!!!

Al mens acceptèssi de m'engatjar pas, seriá mai simple: demorariái dins una bofiga. e basta!
Mas pòdi pas daissar faire de causas sens cap reaccion, i a de causas que podem pas acceptar dins nòstra vida. Baste qu'aquesta motivacion siá pron fòrta per me faire avançar!

la tecnica

a! enfin la paraula m'es renduda. La tecnica a capitat de m'empachar de parlar. Sabi ben que ia totjorn de solucions mas per ièu la tèla a de causas que demòran foscas. Dempuèi tres jorns pòdi pas escriure!!!! Ara tot es coma cal, tant melhor.
Me fa pensar que l'utilizacion simpla de la maquina sufís pas, e cal saber un minimum del fonccionament per utilizar melhor.
Parièr coma l'autò, se petas una ròda val mai saupre la cambiar que d'esperar sul costat que qualqu'un s'arrestèsse per o faire.
Pr'aquò soi d'una generacion que m'an aprés a consomar e escampar quand marcha pas mai. pas besonh doncas, de coneisser un quicomet del fonccionament.
disi uèi qu'es pas possible perque cal totjorn saupre se despatolhar!

Es aquò que fa qu'es pas aisit per ièu de me trachar de las causas, perque dins mon mond devon pas tombar en pana, tot deu èsser perfièch, competent. Pas ges de desfauç. Vòli pas veire las causas que viran pas redond.

lo rescontre

òu! sètz aquí? Aviái doblidat que i podiá aver qualqu'un. M'ausissetz, puslèu me legissetz: podetz faire de commentaris, sas, benlèu vos respondrai pas o benlèu que si.

Es coma dins la vida. Crosatz lo camin d'una persona. Setz a mand de vos arrestar, de còps estiratz la man per de dire de lo rescontrar, l'autre. Vos atira, al mens vos interessa.
Ges de responsa. L'autre passa. E mai s'arrestèsse seriá pas disponible: vòl parlar sonque d'el. Vos aculhís pr'amor qu'escotèsses çò qu'a de dire. Saique, vos o dirà tot, a son biais e subretot pas al vòstre. Es aital! Benlèu seretz decebuts, o alara suspreses, al melhor seretz interessats, vos agradarà de legir...

Alara plan venguda a vos, a tu que prenes de ton temps per escotar çò qu'ai d'exprimir.
al plaser de legir tos commentaris.