escrivi pas ...canti

un quicòm que contunhi de far d'un biais regular es cantar. Cada diluns de ser, tot l'ivèrn i soi anada a la corala. lo programa aqueste an es la messa de Mozart! aviái ja coralejat mas una messa , te disi pas ! pas jamai. Bondiu qu'es complicat! D'oradas e d'oradas lo diluns de ser e tanben dins la setmana a l'ostal, amb lo CD o lo piano. quin trabalh! ça que là los progresses s'ausisson... las nòtas montan de mai en mai aisidament, las cadenas vocalizadas las encapi ara.
enfin, tot aquò per dire qu'èra mai naut que mon nivèl, qu'ai fach un esfòrç grossàs qu'ai besonh dels autres per téner la melodia.
puèi, cocanha! cantam tanben de varietat. e aquí! la paginas se viran, las nòtas caminan aital, qualques ajustaments ( ia quatre voses saique!) e vaquí les Flamandes, les sabots d'Hélène, Jolie Môme. Coma se se cantèsse solet, se dobriguèsse la boca e fai tirar!!

Fa qualques annadas èri dins una còla que aquò nos preniá la mesada! question de punt de vista, d'entraïnament, pas de mesprés.... de lagremas per i arribar.

debattre

Hier, j'ai participé à une réunion de travail. avec ma naïveté, je croyais que c'était une organisation d'un événement particulier. Car une réunion de travail doit être efficace, rentable puis que c'est un moment où tout le monde se réunit.

J'ai appris aussi que c'est un moment de reflexion collective pendant lequel les idées sont échangées et qui permet d'employer l'expression"avancer sur une question". D'ailleurs, c'est difficile de savoir ce que ça veut dire si on ne l'expérimente pas. qu'es aquò avancer? Mettre les idées sur la table et voir si elles sont tenables, défendables. C'est entendre et comprendre celles des autres, les confronter aux siennes. En faire naître d'autres de cette confrontation. Ce n'est pas écouter quelqu'un qui a raison et qui donnerait une leçon, un cours... Ce n'est pas rentrer dans le débat tort/raison. je pensais que dans ces conditions là de discussion j'ai tort par définition car je n'ai pas d'argument pour convaincre.
aujourd'hui je comprends que échanger c'est expliquer ce que l'on pense à ce moment -là, entendre ce que pense l'autre et trouver une attitude qui puisse correspondre au terrain d'entente trouvé.
Cela rend un couple d'amis ou d'amoureux riche de communication quand il doit échanger et trouver le terrain d'entente pour survivre. cela évite de tomber dans le confort donné par les idées partagées qui finalement nous empêchent de nous remettre en question.

uoe de Nimes

cada an, fa ja uèch ans, vau a l'universitat d'estiu de Nimes. es un endrech de reflexions, de discutidas.
i trapam de gents que se vesem un còp l'an, fa plàser de se rescontrar, de rire, e tanben dansar ensèms. aqueste es la botelha plena, lo vuège es que son totjorn los meteisses, que ia pas de novèls. alara la soscadissa vira en redond, entre personas que se contredison parièr talament se coneisson.
la question màger de l'estiu ara, cossí motivar lo mond a venir escotar de conferéncias mentre que son las vacanças?
benlèu que quora la valor trabalh serà a la mòda, la culpabilitat de se pausar emplenarà las escòlas...
pasmens la cultura e lo plàser d'ausir los neurònes trabalhar deurián èsser sufisent per desplaçar lo mond
sabem que lo còst es una marrida rason, perque n'avem totjorn per anar luènh en vacanças!

alara bonas vacanças e a l'universitat venenta.

es pas perque es lo nòstre...

los nenets son polits, non lo nenet que veni de me n'ocupar es fòrça polit, risolièr, pas ploraire, grandet per son atge, plan vestit, escota plan quand una li parla... canta tanben, li agrada de dançar ... chuca lo botelhon e comença de manjar: aima melhor lo sucrat...
enfin, aurètz comprés que soi estada conquisa per un pichonet de 6 meses....
mas MEFI! pas tròp saique que ai agut temps de faire pas res. me soi quitament pas repausada, que la nuèch que creses de dormir, gemega qu'a perdut lo d'aquòs dins la boca. te li o cal tornar metre.Fa lo penequet, tu as pas temps que te cal aprofiechar per lavar l'ostal.

tot aquò per dire que los dròlles pas per ièu, vòli pas passar lo diplòma "nounou agrée"
urosament ai pogut legir un pauc, ne vos parlarai lèu.

...coma un soc

la lassièra me pausa question vertadièrament... me tomba dessús fisicament. d'un biais diferent:siá l'esquina me ten pas mai, siá las cambas me dòlon, siá los uèlhs prusisson de tant que me los cal barrar. Fan mai que parpelejar, los pòdi pas gardar dubèrts. un signe de mai qu'aviái pas remarcat ièu, mas que los autres me dison la cara que se tanca, pas cap de sonrire, fau las ussas.
Tot per me rendre desagradiva, perdi lo sens de l'umor e ai pas enveja de parlar.
Descripcion un pauc tecnica que me rassegura en dire que son pas de cracas. Solament las questions demòran que trapi aquò pas tròp normal. Pensi que ai pas de rasons valablas, que la canha que me pesa es un signe de fenhantisa, de fugida de trabalh.
Aquí l'analisi s'arresta. pòdi pas pensar mai luènh. Viri en redond sens trapar una idèa de sortida.
Vòli sortir d'aquò, coma....d'un biais fisic sufís pas que dormissi.....

ont son las sabatas?

Per rencontrar lo mond, per faire çò que deves far te cal saber çò que pensas, çò que vòls dire: es a dire te cal abitar ton tèu. se de non as l'impression d'èsser treva e qu'es pas vertadièrament tu que los autres i parlan.
Pel moment es aquò que sentisses, enfin val mai dire que sentissi pas pus res, soi una maquina menada automaticament. soi a córrer après lo temps, que vesi que soi tardièra per tot, e que ai temps de res far. quitament de dormir pas que me desrevelhi la nuòch per doas oradas plenas.
ai agut lo temps (aquí òc!) de soscar.
Ai trapat qu'èri pas dins çò que soi a faire, dire, trabalhar. Soi preocupada d'un biais josterranh, que dins la jornada ai pas l'impression de i pensar, pel biais de viure a l'ostal, per la mòrt anonciada del papeta e lo biais de gerir dels autres, per lo vielhum, la malautiá.
aquò fa que l'esperit es a quicòm mai.
Fin finala, la soscadissa camina e mon trabalh fa la pauseta...

i a una expression per aquò: être à côté de ses pompes.
Baste que demòre drecha dins mas bòtas!!!!

Motiver

ai ja dich que, de còps ne fau de causas. çò que me fa i metre es lo"me cal". quand me pensi qu'ai pas la causida es aital se cal faire. Lo sens del dever sus que que siá, aquí pas ges de questions sus mon enveja, pas ges de trantalh i vau. Solide me manca de vam donca me cal rusar e lo faire montar d'un biais artificial e vaquí es partit! Anem! òc!.....

Aquò me creba perque me demanda dos còps mai d'energia, son de accions qu'a la fin de la jornada ne pòdi pas mai. ai los uèlhs que venon mai escurs sus la parpela del dejós, e compreni pas pus çò qu'ausissi.

es aital que fonccioni ,es aquò que vòli cambiar. me cal trapar un autre mejan de me botar un còp de pè al cuol... (solide que marcha pas perque fas pas beure un ase que vòl pas)

La pression

Ai decidit de faire tombar totes los trabucs que m'empachan de trabalhar coma voldriái. La perfeccion es una empacha gròssa, te lèva l'enveja de començar quicòm puèique serà pas jamai perfièch.
Pensi que me cal agradar a tot lo mond, que devon èsser contents de çò que fau e aital m'aimaràn( a la gròssa de segur). lo refús absolut de decebre los autres, aquò me fa dintrar dins de consideracions que s'acaban pas jamai.
çò mai complicat es qu' es pas dins la tòca de faire plàser a mon "ego", es pas dins una corsa a ausir los compliments dels autres per ièu, es realament per facilitar la vida dels autres, per los rendre mai "uroses".
Es aquí que me soi embarrada soleta dins una vision falsa dels rapòrts als autres, qu'espèran pas tant de ièu, qu'an pas besonh de ièu per capitar lor vida.
Pel trabalh, trabalhar ensèms es que cadun faga sa part pichona o mai gròssa, que la FAGA!!!

Al mens acceptèssi de m'engatjar pas, seriá mai simple: demorariái dins una bofiga. e basta!
Mas pòdi pas daissar faire de causas sens cap reaccion, i a de causas que podem pas acceptar dins nòstra vida. Baste qu'aquesta motivacion siá pron fòrta per me faire avançar!