Bon anniversari

lo 28 de mai!! aquest'an li pòdi pas desirar un anniversari. Alara ièr, i soi anada sus la pèira... 'aquí ont s'arresta lo camin' darnièrs mots del tèxt qu'a escrich per el e sa femna.
2 ans jorn per jorn( dison los medias) l'un e l'autre se son retrobats.
Mas nautres li parlam pas mai.
un mes e mièg fa ja, viri pas pus lo cap en passant davant l'ostal de retirada, arresti de pensar a una idèa me disent qu'aquò m'i caldrà dire. Mas de temps en quora pensi a-n-el.
rescontre tardiu, pensaments, umor comun. passejadas long de l'estanh, paraulas occitanas quand l'ausidor li desfautava. istòrias dels parents sièu, subretot lo paire e lo sògre: de modèls...per la dreitura.
lo dòl se fa plan planeta, pensatz d'i èsser preparat puèi qu'èra vièlh! e ben non...m'agradava d'anar manjaquejar un fruch confit o un chocolat. de li prestar un libre...
tot aquò, es pas mai possible.
92 ans bon anniversari papi.

un divendres per mes

fa qualques meses ara, que participi a un escambi suls libres legits. ia pas res de professional! se passa dins una librariá, qu'apèla aquò 'prête- moi ton livre'. m'avisi que a flor e a mesura tot lo mond pren la paraula, gausa parlar, que los tèxtes son mens escriches e que cadun vira a l'entorn del meteis subjècte. aital se fasèm una idèa mai precisa sus eles, al mens comprenem qu'aqueste sicut es important per eles.
Los sorires escambiats son de mai en mai dobèrts.
e Los libres interessants, dins l'actualitat...
ça que là ia quicòm que truca es que ia de mens en mens d'òmes dins aquestes rescontres! aquò s'apren al tipe de rescontre? a la manca d'intelectualitat? als subjèctes abordats?
ièu, me geina que se n'anen totes perque vendrà un luòc 'forra-borra' de femnum embarrat sus se, que parlarà totjorn parièr sens vertadièr rescontre!

atelier d'écriture

Se canta que cante
un aucelon dins un arbre
agacha nòstra planeta.

Se picoreja que picorege
los mainatges venon d'espertinar
traparà plan una micalha.

S'escota qu'escote
los òmes fan petar la cançon
jos l'arbre, sabon de quin país venon.

Se piuta que piute
jos la fuèlha beu una goteta
del vin que raja de la fèsta.

Se vòla que vòle
es ora de tornar partir
s'empòrta la cançon novèla.

ièu, l'ai gardada la pluma
per escriure la cançon.

les autres

veni de legir en francés d'Alice Ferney 'les autres'. Ditz de mots sus çò que sentissem, e sabem ja!
parla de la consciéncia de çò que sem. çò que pensan los autres de çò que sem. parla de l'inadequacion entre lor agach e nòstra idèa. Fa referéncia a totes los gèstes e signes exteriors que son de messatges interpretats mas nautres, que sem concernits, i avem pas accès. tot aquò es una sorga de "misunderstanding". Mostra tanben la dificultat de recebre la critica e d'ausir simpletament çò que los autres pensan de nautres.

Aquesta soscadissa es facha amb lo pretèxt d'un jòc de societat que los amics e la familha i jògan per un anniversari. los ligams son espepissats, las reflexions de cada personatge donadas per plan mostrar lo decalatge.

Ai passat de moments agradius a legir aquò.

6 de mai

silenci! que fa longtemps qu'ai pas res escrich.
soi anada votar coma un fum de mond, ai assistit pel primièr còp a la dobertura de las envolopas en fin de jornada. me semblèt long, alara soi tornada a la tele coma un fum de mond, a 8 oras ai vist lo president coma un fum de mond...

dins la region lo vent contunha de bufar coma ièr...pas res a cambiat...

es pas perque es lo nòstre...

los nenets son polits, non lo nenet que veni de me n'ocupar es fòrça polit, risolièr, pas ploraire, grandet per son atge, plan vestit, escota plan quand una li parla... canta tanben, li agrada de dançar ... chuca lo botelhon e comença de manjar: aima melhor lo sucrat...
enfin, aurètz comprés que soi estada conquisa per un pichonet de 6 meses....
mas MEFI! pas tròp saique que ai agut temps de faire pas res. me soi quitament pas repausada, que la nuèch que creses de dormir, gemega qu'a perdut lo d'aquòs dins la boca. te li o cal tornar metre.Fa lo penequet, tu as pas temps que te cal aprofiechar per lavar l'ostal.

tot aquò per dire que los dròlles pas per ièu, vòli pas passar lo diplòma "nounou agrée"
urosament ai pogut legir un pauc, ne vos parlarai lèu.

...coma un soc

la lassièra me pausa question vertadièrament... me tomba dessús fisicament. d'un biais diferent:siá l'esquina me ten pas mai, siá las cambas me dòlon, siá los uèlhs prusisson de tant que me los cal barrar. Fan mai que parpelejar, los pòdi pas gardar dubèrts. un signe de mai qu'aviái pas remarcat ièu, mas que los autres me dison la cara que se tanca, pas cap de sonrire, fau las ussas.
Tot per me rendre desagradiva, perdi lo sens de l'umor e ai pas enveja de parlar.
Descripcion un pauc tecnica que me rassegura en dire que son pas de cracas. Solament las questions demòran que trapi aquò pas tròp normal. Pensi que ai pas de rasons valablas, que la canha que me pesa es un signe de fenhantisa, de fugida de trabalh.
Aquí l'analisi s'arresta. pòdi pas pensar mai luènh. Viri en redond sens trapar una idèa de sortida.
Vòli sortir d'aquò, coma....d'un biais fisic sufís pas que dormissi.....

lo ritme

lo ritme... nos va parlar de musica, super.
ben, non! lo ritme del sòm. Dempuèi qualques jorns soi crebada, o sabi perque pòdi pas bolegar nimai me levar. me mancava d'oradas de sòm ( es per aquò qu'ai pas escrich). La question se pausa per ièu regularament: ont trapar l'energia , perque dormir tant? cossí fan las autras? entre l'ostal, los enfants, lo trabalh, las sortidas, las passejadas, los amics, la lectura. ai pas lo temps per tot aquò! Fin finala es un problèma de temps e de tombar pas malauta. va piano, va sano!! oc! mas fa pas res.

alara!

dificultat d'escriure regularament. quina tòca? fidelizar los legeires? lo blog es per exprimir de pensadas mieunas pas per pescar de public. ai pas de bonas rasons...es aital

ont son las sabatas?

Per rencontrar lo mond, per faire çò que deves far te cal saber çò que pensas, çò que vòls dire: es a dire te cal abitar ton tèu. se de non as l'impression d'èsser treva e qu'es pas vertadièrament tu que los autres i parlan.
Pel moment es aquò que sentisses, enfin val mai dire que sentissi pas pus res, soi una maquina menada automaticament. soi a córrer après lo temps, que vesi que soi tardièra per tot, e que ai temps de res far. quitament de dormir pas que me desrevelhi la nuòch per doas oradas plenas.
ai agut lo temps (aquí òc!) de soscar.
Ai trapat qu'èri pas dins çò que soi a faire, dire, trabalhar. Soi preocupada d'un biais josterranh, que dins la jornada ai pas l'impression de i pensar, pel biais de viure a l'ostal, per la mòrt anonciada del papeta e lo biais de gerir dels autres, per lo vielhum, la malautiá.
aquò fa que l'esperit es a quicòm mai.
Fin finala, la soscadissa camina e mon trabalh fa la pauseta...

i a una expression per aquò: être à côté de ses pompes.
Baste que demòre drecha dins mas bòtas!!!!

identitat?

Un ministèri de l'identitat nacionala e de l'imigracion!!! Quana empega!! capiti pas de compréner çò que vòl dire.
La caldrà definir aquesta identitat, perque cresem d'aver la meteissa definicion... te cresi! o sabem que las valors, las cal interrogar regularament per saupre se convenon totjorn a la realitat...
A un moment que fasèm la crida dissabte! tomba plan ! que cal pas que dobliden d'apartenenças culturalas e linguisticas...
Quina idèa aqueste ministèri! val mai d'actes dins la realitat que non pas d'anóncias calugas teoricas per pescar un electorat...

Motiver

ai ja dich que, de còps ne fau de causas. çò que me fa i metre es lo"me cal". quand me pensi qu'ai pas la causida es aital se cal faire. Lo sens del dever sus que que siá, aquí pas ges de questions sus mon enveja, pas ges de trantalh i vau. Solide me manca de vam donca me cal rusar e lo faire montar d'un biais artificial e vaquí es partit! Anem! òc!.....

Aquò me creba perque me demanda dos còps mai d'energia, son de accions qu'a la fin de la jornada ne pòdi pas mai. ai los uèlhs que venon mai escurs sus la parpela del dejós, e compreni pas pus çò qu'ausissi.

es aital que fonccioni ,es aquò que vòli cambiar. me cal trapar un autre mejan de me botar un còp de pè al cuol... (solide que marcha pas perque fas pas beure un ase que vòl pas)

engatjament.

quand disi als amics que ai començat un blog, la remarca primièra:" arribas d'escriure regularament?"
dison lor suspresa de veire aquò, e dison lor dobte de me veire contunhar sul long tèrme.

Amb lo sorire, respondi que òc! sabon pas que tot çò qu'ai dins lo cap m'empacha de faire quicòm mai. Que vira talament que pensi sonque a-n-aquò.
Alara lo blog es un biais de o sortir de mon cap, de o faire legir als autres es benlèu pas mai a ièu.
Un jornal intim sufís pas, perque demòra desperièu, e me far cabuçar dins lo nonrés.
Avetz comprés que ne vòli naisser d'aqueste nonrés! ai pensat que lo blog m'ajudariá a o faire.

La pression

Ai decidit de faire tombar totes los trabucs que m'empachan de trabalhar coma voldriái. La perfeccion es una empacha gròssa, te lèva l'enveja de començar quicòm puèique serà pas jamai perfièch.
Pensi que me cal agradar a tot lo mond, que devon èsser contents de çò que fau e aital m'aimaràn( a la gròssa de segur). lo refús absolut de decebre los autres, aquò me fa dintrar dins de consideracions que s'acaban pas jamai.
çò mai complicat es qu' es pas dins la tòca de faire plàser a mon "ego", es pas dins una corsa a ausir los compliments dels autres per ièu, es realament per facilitar la vida dels autres, per los rendre mai "uroses".
Es aquí que me soi embarrada soleta dins una vision falsa dels rapòrts als autres, qu'espèran pas tant de ièu, qu'an pas besonh de ièu per capitar lor vida.
Pel trabalh, trabalhar ensèms es que cadun faga sa part pichona o mai gròssa, que la FAGA!!!

Al mens acceptèssi de m'engatjar pas, seriá mai simple: demorariái dins una bofiga. e basta!
Mas pòdi pas daissar faire de causas sens cap reaccion, i a de causas que podem pas acceptar dins nòstra vida. Baste qu'aquesta motivacion siá pron fòrta per me faire avançar!

sentimentalisme

Quand lo vent de nòrd bufa, m'asseca los pòts e tanben los uèlhs. Aquò me dòl, e subretot los uèlhs que pòrti de lentilhas. Ai trapat un biais!!!!

Lo uèlhs me demòran pas jamai secs quand soi la testimònia de moments esmovents. De còps se meton a plorar e m'avisi alara que soi esmoguda mentre que l'aviái pas remarcat.
auriái pogut pensar qu'èra una forma d'allergia. tè! aquò es interessant de o pensar aital. soi un monstre allergic als sentiments!!! NON aquò es una galejada. M'alègran de veire de films"sentimentals" e mai de ne legir d'istòrias, en fach es coma dintrèsse dins una bofiga confortabla. las lagremas ne son l'aiga bugadanta d'aqueste banh regenerator. La sentimentalitat me permet de tornar creire a l'umanitat, de me tornar convéncer que la vida val lo còp.